Ik kan de juiste woorden niet vinden om iedereen te bedanken (Vluchtelingenblog 7)

In deze serie vluchtelingenblogs houden we u op de hoogte van de achtergronden rondom de vluchtelingen uit Oekraïne.

Wethouder Jan Nederveen voelt zich nauw betrokken bij de vluchtelingen uit Oekraïne. Het raakt hem zichtbaar wanneer hij een vraag krijgt over de betrokkenheid van ons dorp bij de opvang. “Ik zei eerder geen woorden te hebben voor wat er allemaal in korte tijd vanuit het hart is gebeurd en gedaan, en dat is nog steeds zo.”

“Het werk ging aan de kant om de vluchtelingen te helpen, inwoners doneerden heel veel bruikbare spullen, kinderen haalden lege flessen op en brachten de opbrengst in een envelop bij de crisisopvang in de bron. En dan al die inmiddels ruim 400 vrijwilligers… Prachtig, toch?”
Tegelijkertijd houdt de wethouder, zo zegt hij, oog voor de situatie in Ter Apel, waar de overbevolking onder de Syrische vluchtelingen groot is. “We zullen in alle opvang een balans moeten zien te vinden. Want ook die vluchtelingen hebben ons keihard nodig. We moeten er sowieso rekening mee houden dat een deel van de vluchtelingen uit Oekraïne blijft. Het hangt af van wat er de komende tijd in hun thuisland gaat gebeuren.”

Het houdt Jan zoals gezegd behoorlijk bezig. Als wethouder en persoonlijk. Eens in de twee jaar doet hij vrijwilligerswerk in het Oost-Europese land Albanië. “Dat is geen Oekraïne, maar er zijn wel degelijk raakvlakken met de bevolking. Verder stel ik mezelf steeds de vraag: hoe zou ik opgevangen willen worden wanneer ik zou moeten vluchten naar een onbekend land? En ja, ik ben van de generatie die bewust de Koude Oorlog heeft meegemaakt, waarin er ook spanningen waren met Rusland.”

Over de toekomst tast Nederveen, net als iedereen, in het duister. Het is wat hem betreft volkomen onvoorspelbaar. Intussen hoopt hij dat de vluchtelingen zich welkom voelen in ons dorp. En hij hoopt ook dat het verblijf zo kort mogelijk duurt en dat de vluchtelingen zo snel mogelijk hun leven weer kunnen oppakken in Oekraïne. Jan: “Maar welk deel van het land is straks Russisch en willen de Oekraïners daar dan nog wel wonen? Wat is erover van hun huis en de voorzieningen? Leeft hun familie daar nog? Allemaal vragen die invloed kunnen hebben op de thuistoekomst van de vluchtelingen.”

Tot slot spreekt de wethouder zich graag uit over de hartverwarmende saamhorigheid in het dorp. “De coronamaatregelen zorgden de afgelopen twee jaar hier en daar voor verdeling. Maar binnen twee weken hebben we elkaar allemaal weer weten te vinden, dat raakt me diep. Net als het feit dat we in no-time bedrijfsruimte hebben weten om te toveren tot woonruimte. In het razendsnelle schakelen moet toch deels een oplossing liggen voor de woningnood in Nederland.”