Mensen helpen, dat doe je gewoon (Vluchtelingenblog 3)

In deze serie vluchtelingenblogs houden we je/u op de hoogte van de ontwikkelingen rondom de vluchtelingen uit Oekraïne.

Niet wikken, niks wegen, geen vergadering. Op het moment dat de gemeente vierkante meters vroeg om vluchtelingen op te vangen, schoot BM van Houwelingen uit de startblokken. Ruim twee weken later hebben 40 vluchtelingen het minimale wat ze nodig hebben op de tweede, derde en vierde etage van het bedrijfspand. Algemeen directeur Lotte van Houwelingen en directeur Kees Huisman vertellen hun verhaal.

“De ochtend nadat we in het weekend van 6 en 7 maart de oproep van de gemeente lazen, liepen Lotte en ik een rondje door het pand”, vertelt Kees. “Het besluit om vluchtelingen in ons pand op te nemen, was toen al stilzwijgend gevallen.” En Lotte vult aan: “Ons motto is: goed voor elkaar. Voor onze medewerkers, maar ook voor mensen die ons nodig hebben. Op woensdagochtend 9 maart kregen we een go van de gemeente om het pand klaar te maken voor opvang. Afgelopen zaterdag, 19 maart, verwelkomden we 40 vluchtelingen uit Oekraïne.”

Lotte en Kees vertellen het nuchter, hoewel zij zich al twee weken in een achtbaan bevinden. “De drie etages waren kantoorruimtes”, zegt Lotte. “Van de ene op de andere dag veranderden ze in een woonbestemming voor mensen die dat keihard nodig hebben. In totaal zo’n 600 m2. Het lijstje van activiteiten en benodigdheden was direct lang en groeide met de dag. Gordijnen, wifi, verwarming, bedden, wasmachines, kasten, televisies, koffieapparaten, waterkokers, keukens, een sociale ruimte, enz. Gelukkig kregen we heel veel hartverwarmende hulp van vrijwilligers van ons eigen bedrijf, de kerken, basketbalvereniging de River Trotters en collega-bedrijven uit ons dorp. Iedere dag, soms ieder uur moesten we met elkaar schakelen om zaken te regelen. En dat gebeurde gewoon.”

Op vrijdag 18 maart, eind van de middag, kreeg het bedrijf weer te maken met een schakelmoment. Niet 21, maar 40 vluchtelingen zouden de volgende dag aankomen. Kees: “Onder hen zouden een aantal baby’s zijn, waar we niet op waren voorbereid. Direct trad het mechanisme weer in werking en toen de vluchtelingen aankwamen waren er ledikanten, dekentjes, slaapzakjes, voedingskussens, alles wat een baby nodig heeft.”

“We wilden de vluchtelingen in een gespreid bedje laten komen, precies zoals wij het zelf zouden willen wanneer wij naar een ander land moesten vluchten. We doen het gewoon! En de dankbaarheid van deze groep Oekraïners is groot.”