Wij zijn zó welvarend, we vinden dat we dit moeten doen (Vluchtelingenblog 8)

In deze serie vluchtelingenblogs houden we je/u op de hoogte van de achtergronden rondom de vluchtelingen uit Oekraïne.

Al zou het nog drie jaar duren, de vluchtelingen in het bedrijfspand van Creon Kozijnen blijven welkom. Het bedrijf is nog volop bezig de Oekraïners het naar hun zin te maken. Sinds zaterdag 26 maart wonen er bijna 50 mensen. Een grondige metamorfose van bedrijfspand naar woonruimte ging eraan vooraf. Maar Creon zou het vandaag weer doen. En morgen ook. Eigenlijk altijd.

Toen de eerste berichten over mogelijke vluchtelingen in Nederland in het nieuws kwamen, wist directeur Geoffrey de Bruin direct wat zijn bedrijf te doen stond. Er was nog geen opvangvraag, maar hij wist het antwoord al: zijn bedrijf ging vluchtelingen opnemen. Hij overlegde kort met zijn operational manager Sandra de Bruin (geen familie) en de voorbereidingen gingen van start. “We zijn hier in Nederland zo ontzettend welvarend en ik voel de verplichting om dit te doen”, zegt Geoffrey over zijn motivatie. “We hadden dit pand aan de Kade 34 net betrokken en wisten van tevoren dat het voor onszelf te groot was. En dus trad direct een mechanisme in werking om van de kantoorruimtes woonruimtes te maken.”

De vluchtelingen zitten er nu bijna twee weken. Natuurlijk was het wennen. “We laten ze vooral met rust”, vertelt Sandra. “Je merkt dat ze hun weg nog moeten vinden, maar het gaat iedere dag wat beter. Je ziet de kinderen met elkaar spelen. Natuurlijk schuilt er heel veel leed in die mensen en wanneer de tijd rijp is, zullen zij de hulp krijgen die ze nodig hebben. Nu is het vooral een kwestie van wennen en bijkomen.” Sandra merkt haar medeleven met de kinderen. Waarschijnlijk, zo zegt ze, omdat ze in de jeugdzorg heeft gewerkt en ook een halfjaar in een weeshuis in Mexico. “Wanneer ik deze kinderen zie, moet ik soms wel slikken ja. Het is zo verdrietig.”

Buiten wordt inmiddels gewerkt aan de bouw van een speeltuintje. Binnen valt de lichtinval op en er heerst behoorlijk wat privacy voor de vluchtelingen. Kortgeleden stond hier nog kantoormeubilair. Nu is het een woonruimte, goedgekeurd door de GGD en de brandweer. De regels zijn streng. “Soms wat te streng”, vindt Geoffrey. “We timmeren alles dicht met veiligheid en je moet aan zo veel regels voldoen, dat het af en toe ten koste gaat van de spontaniteit en de flexibiliteit. Desondanks is alles snel geregeld, dat zou wel op meer gebieden zo mogen gaan, vind ik.”